نوروز و پان‌ترکیستها

Original Address

Recently Pantrkystha try to Iranian descent(آریایی/پارسی) Nowruz celebrations, and even the ones that are attributable to the Turkish culture. However, there is no doubt that the celebration of Nowruz belongs to all mankind, and all human dream that one day all Iranians also celebrate the forgery and falsification of history Pantrkystan should not be missed. It is interesting that several years ago ( The current article written in 2010) Nowruz was banned not only in Turkey but also Kurds (Hub) Iranian Turkey that this celebration were faced with security forces in Turkey.

One is that childlike plea Pantrkystha:

” English adjective comes after the noun in grammar, in the English language instead of the word Nowruz, called New Day (Like new clothes, a new house.)”

While in the queue before the name also comes in Persian:

Teenager

Baby

Young

Chivalrous

For example, a tall or taller. In Middle Persian language more adjectives before the noun comes the modern Persian language is both feature (And in the first centuries Parsydry, often as Middle Persian adjectives come before nouns) And Iranian languages ​​and belonging to Persian (Aryan languages ​​other) Such as the Kurdish and adjectives before the noun comes Gilaki and Tati Qazvin. But the language can also Farsydry adjectives before nouns and adjectives are called before and this is one of the features of the language. So like always absurd arguments Pantrkystha.

Pantrkystha second excuse is that other civilizations such as the Sumerians and Babylonians celebrated the first spring and the Iranians have learned from the group and therefore the celebration of Iran's origin! In response to this claim, it should be noted that during the first period of Islam is not the name and address of the Sumerian / Babylonian There is no such groups existed at that time. in this period(The beginning centuries of Islam) All documents a trip to a celebration of Nowruz Persian / Iran know. For example, external and Mesut and Gardez and historian Tabari and dozens of other celebrated a feast English(Iranian) میدانند ولی حتی یک نام و نشانی از ترکان و جشنی به نام “Year” در این کتاب‌ها وجود ندارد و هیچ کس هم به سومریان و بابلیان در این اسناد اشاره نکرده است (زیرا این تمدنها دیگر نبودند). البته موضوع اینکه آیا اقوام آریایی تقویم شمسی (فصلی) را از بابلیها فراگرفتند خود یک فرضیه‌ی ثابت نشدنی است. But it should be noted that even ethnic minorities / solar calendars Aryan such as Khwarazmian and Sogdians also apply. Zoroastrianism also no doubt that your ceremony has been religious celebrations and festivals both in time and celebrate certain festivals play. در متون دوران اسلامی، به اهمیت این جشن در آیین زردشت بارها اشاره مستقیم شده است.

ولی مهمتر از همه، تمامی عناصر این جشن نوروز اقوام ایرانی(Aryans) با اسطوره و اندیشه و مذهب آریایی(Iranian) آمیخته است. For example,:

یک)

محمد بن جریر طبری نوروز را سر آغاز دادگری جمشید دانسته :

«جمشید علما را فرمود که آن روز که من بـنـشـسـتم به مظالم، شما نزد می باشید تا هر چه در او داد و عدل باشد بنمایـیـد، تا من آن کنم. And the day when the oppression of Hormuz meeting of April. After that day, drew "

دو) In Shahnameh it attributed to Jshmyd (هیچ نام و نشانی از ترکان و جشین به نام نوروز در میان ترکان در دوران شاهنامه وجود ندارد):

جهان انجمن شد بر تخت اوی از آن بر شده فره بخت اوی

به جمشید بر گوهر افشاندند مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال نو هرمز فرودین بر آسوده از رنج تن، دل ز کین

به نوروز نو شاه گیتی فروز بر آن تخت بنشست فیروزروز

بزرگان به شادی بیاراستند می و رود و رامشگران خواستند

سه)

ابوریحان بیرونی ، پرواز کردن جمشید را آغاز جشن نوروز می داند: «چون جمشید برای خود گردونه بساخت ؛ در این روز بر آن سوار شد ، و جن و شیاطین او را در هوا حمل کردند و به یک روز از کوه دماوند به بابل آمد و مردم برای دیدن این امر به شگفت شدند پس این روز را عید گرفته و برای یادبود آن روز تاب می نشینند و تاب می خورند.»

Also in his book al-Biruni Altfhym in celebration Corp (Hub) Says:

"The first day of April and thus, have called a new day because the New Year's forehead and what is behind these five days [= The first five days of April] All Jshnhast. And the sixth of April as "big flower" because that Khosrow does a trick five days retinue and group leaders Bgzardndy and needs permit, then it's the sixth day retreats were gentlefolks. و اعتقاد پارسیان اندر نوروز نخستین آن است که اول روزی است از زمانه و بدو، فلک آغازید گشت.»

و باز او در کتاب آثار الباقیه می‌گوید:

«..زردشتیان می‌گویند که در این روز زردشت توفیق یافت که با خداودند مناجات کند و کیخسرو برهوا در این روز عروج کرد و در این روز برای سکانان کره‌ی زمین سعادت را قسمت می‌کنند و از اینجاست که ایرانیان(Corp) این روز را روز امید نام نهند…»

در واقع تمامی عناصر فرهنگی و اسطوره‌ی آریایی این جشن به خوبی در کتاب آثار الباقیه و همچنین التفهیم شرح داده شده است.

چهار)

سه) گردیزی (یکصدسال پس از فردوسی) Says:

جمشید جشن نوروز را به شکرانهً این که خداوند ” گرما و سرما و بیماری و مرگ را از مردمان گرفت و سیصد سال بر این جمله بود

باز گردیزی میگوید:

«مهرگان بزرگ باشد، و بعضی از مغان چنین گویند: که این فیروزی فریدون بر بیوراسپ، رام روز بودست از مهرماه، و زردشت که مغان او را به پیغمبری دارند، ایشان را فرموده است بزرگ داشتن این روز، و روز نوروز را..»

روشن است که در زمان بیرونی و مسعودی طبری و فردوسی و غیره نه زبان ترکی در آذربایجان و انوتولی رایج بوده است (بنابراین گروه‌هایی که به این زبان‌ها سخن میگفتند هنوز وجود نداشتند یعنی ما ترکزبان آذربایجانی (زیرا آذربایجانیان زبانشان در آن دوران یک زبان پارسی بود) یا ترک آنوتولی نداشتیم) و نه حتی یک سند وجود دارد که از ترویج جشنی به نام “Year” در میان اتراک سخن رانده باشد. در مقابل این همه اسناد که جشن نوروز را ایرانی و ویژه ایرانیان میدانند، هیچ سندی وجود ندارد که جشنی به نام “Year” Or “مهرگانمیان ترکان رواج داشته است و بنابراین گرو‌های ترکان (هرچند امروز نیز اغلب ترکان جهان که در ترکیه زندگی میکنند آن را جشن نمیگرند و تنها در این دهه‌ی اخیر است که دولت ترکیه میخواهد چنین جشنی را میان ترکان ترکیه رواج دهد) The celebration of Iranians took. Some also try to legendary Pantrkystha “Argnhgvn” To celebrate the “Year” While the books that link the name “Argnhgvn” Has brought the name of the party called “Year” نیاورده است. همچنین برخی از گروه‌های پان‌ترکیستی سعی میکنند که بجای واژه‌ی جشن(یک واژه‌ی ایرانی که در لغتنامه‌ی معین و دهخدا ریشه‌شناسی نیز شده است) یا عید نام “Bayram” را بکار ببرند در حالیکه خود لغت بایرام هم ترکی نباشد بلکه در اصل سغدی است که به زبان ترکی ره‌یافته است.

http://www.azargoshnasp.net/languages/rootwords/sehwajeh/sehwajeh1.htm

در نهایت باز تأکید می‌شود که تمامی عناصر نوروز (اسطوره و اندیشه‌های مذهبی و غیره) و خود نام نوروز ایرانی(Aryans) Are. اینکه ایرانیان تقویم شمسی را بابلیها اقتباس کردند هرچند فرضیه قابل ثباتی نیست(با وجود تقویم شمسی میان آریاییان خوارزم و سغد و اقوام سانکسرکیت و تقویم زردشتی که در شرق ایران وجود آمده است) ولی بابلیها جشنی به نام “Year” نداشتند هرچند آنها به شیوه‌ی خود اول بهار را جشن میگرفتند اما جشن گرفتن اول بهار الزاما ربطی به جشن نوروز ندارد زیرا منظور ما از نوروز در دوران آغازین اسلامی و ساسانی همان جشنی است که برپایه سنت‌ها و اسطوره‌های آریایی و زردشتی برگزار میشد که پس از اسلام این اندیشه‌ها در قالب دین اسلام نیز تفسیر شدند. It is important to say that the old calendar Turkic / Mongol (Dating back as the Iranian calendar is not) Is derived from the Chinese because it did not standalone calendar. چنانکه احادیث منسوب به بزرگان اسلام همگی این جشن را جشن ایرانیان میدانند ولی روزهای مهم اسلامی را نیز برخی از این احادیث مطابق با این جشن میدانند. در دوران اسلامی تمامی کتابهای معتبر و مشهور (مانند بیرونی و طبری و گردیزی..) این جشن را متخصص به ایرانیان(آریایی‌ها) میدانند و هیچ نام و نشانی از جشن گرفتن نوروز میان ترکان وجود ندارد و در زمان بیرونی و مسعودی و غیره اصولاً قومیت‌های ترک و ترک‌زبان آنوتولی و قفقاز و آذربایجانی و ترکمن و اوزبک شکل نگرفته بودند و در این مناطق نبودند. اما همه‌ی اسناد سراسر و یک‌سره به اسطوره‌های ایرانیان(آریایی‌ها) در رابطه با نوروش اشاره مستقیم میکنند و آن را یک جشن ایرانی میدانند. خوانندگان علاقه‌مند به ریشه‌ی جشن ایرانی نوروز میتوانند به مدخل دانشنامه‌ی ایرانیکا نیز بنگردند:

http://www.iranica.com/articles/nowruz-index

 

منابع:

التفهیم لاوائل صناعه التنجیم، ویرایش استاد جلال همایی،

تاریخ طبری

الآثار الباقیه، ترجمۀ فارسی دانا سرشت،

شاهنامه فردوسی، چاپ مسکو

 

در همین ارتباط:

عید نوروز و دروغهای پان ترک ها

یک پاسخ به نوروز و پان‌ترکیستها

  • فربد says:

    میگن چیزی که ته نداره حماقت است که ان هم پانترکان به آخرش رسیده اند!!!!!!! متاسفانه چیزی که خطرناک است همین حماقت است که نیروی است عظیم و پر قدرت اما کور که اگر مهار نشود ممکن است ویرانگر باشدمگر حماقت یک قوم یا دسته در طول تاریخ باعث نابودی خیلی از تمدن های پیشرفته نشد مگر حماقت باعث قتل عام میلیونها نفر در تاریخ نشد .مگر تمدن توسط یک قوم وحشی از بین نرفتهپس مراقب پانترکان باشیم تا حماقتشان بر شعله های تعصب نفت نریزد و باعث خون و خونریزی نشود ..تنها حربه آنها دروغ و تحریف و انکار و شستشوی مغزی است که با حس حقارت مخاطبانشان توام می کنند تا اسب خود را بر جهل و تعصب و حقارت و عقده آنها برانندمنفعل بودن و آگاهی درست ندادن در دراز مدت موضع انها را قوی خواهد کرد.