Original Ünvan : Babək Xürrəmdin və pantürkizm

Çarəsiz şəkildə türk kimliyini yaratmağa çalışan cahil bir qrup (Onu Orta Asiyanın sarı xalqına aid etmək deməkdir) Babək Xürrəmdin üçün bu diyarın tarixinin parlayan ulduzlarından biri əbədi yaşayacaq (İran) Var.

Hələ İlxanilər dövründən əvvəl Azərbaycandan daşda, dəridə, dəridə, kağızda, palçıqda türk dili sənədi olmadığından, ksenofob separatçıların boş əli gizlətmək və ört-basdır etmək üçün çılğın və axmaq iddialara müraciət etməkdən başqa çarəsi yoxdur. Yoxsulluğun öz kimliyi yoxdur və onun nümunələrindən biri də Babək Xürrəmdinin tərk edilməsidir..

1. Babək nəsli/irqi:
Bununla bağlı iki sənədi qeyd etməklə kifayətlənəcəyik.

Birinci sənəd ki, İbn Hazm, tarixçi, müəllif
Darıxmaq, ehtiraslar və arılar haqqında fəsil, səh 199.
«أن الفرس كانوا من سعة الملك وعلو اليد على جميع الأمم وجلالة الخطير في أنفسهم حتى أنهم كانوا يسمون أنفسهم الأحرار والأبناء وكانوا يعدون سائر الناس عبيداً لهم فلما امتحنوا بزوال الدولة عنهم على أيدي العرب وكانت العرب أقل الأمم عند الفرس خطراً تعاظمهم الأمر وتضاعفت لديهم المصيبة وراموا كيد الإسلام بالمحاربة في أوقات شتى ففي كل ذلك يظهر الله سبحانه وتعالى الحق وكان من قائمتهم سنبادة واستاسيس والمقنع وبابك وغيرهم »

Fars dilinə tərcümə edilmişdir:
“Farslar böyüklüyünə, səltənətinə və gücünə görə bütün digər xalqlardan üstün idilər və özlərini ən yaxşı insan hesab edirdilər, özlərini azad adamlar, başqa millətləri isə qul hesab edirdilər.. Hakimiyyətləri dağılanda və dünyanın ən aşağı insanları olan ərəblər onların nəzarətinə keçəndə bu, onlara baha başa gəldi və dözülməz bir bəla ilə üzləşdilər və İslamla müxtəlif yollarla mübarizə aparmağa qərar verdilər.. Amma Allah hər dəfə haqqa qələbə bəxş etdi. Onların rəhbərləri arasında (= İranlılar) Onlar Sinbad, Moqen, Estadsis, Babək və başqaları idi..

İkinci sənəddə Babək Xorrəmdin aydın şəkildə farsca oxunur. Səid Nəfisi kiçildildi (117-116):

“Həmin illərdə Babək Xorram Dinin idarə etdiyi torpaq Ermənistanın qərbdən qonşusu idi və Babək də Ermənistanı zəbt edib, yeniliklər edib, ona görə də onun Ermənistan şahları ilə münasibəti olub və erməni tarixçiləri çoxlu məlumatlar veriblər. onun haqqında.. Onların arasında Vardapet Vardan və ya Vartan keşişlərindən biri olan 1271 AD və 670 Qəmərinin keçmişdə yazdığı “İctimai tarix” adlı kitabında onun haqqında bəzi məlumatlar var və özündən əvvəlki mənbələrdən bəhrələnir.. Ermənilər Babək adını bəzən “Bab”, bəzən “Babən”, bəzən də “Babək” kimi qeyd etmişlər.. İlin hadisələri Vartan 826 AD və 211 Ayım səs-küylüdür: “Bu günlərdə Bağtatdan olan Bob adlı İran irqindən bir adam var) Bağdad) İsmayıldan xeyli adam çıxdı (O zaman ermənilər Tazianı ismaililər, ismaililər isə Nəcad deyirdilər) Onları qılıncla öldürdü və çoxunu əsir götürdü və özünü ölməz hesab etdi. İsmaililərlə vuruşduğu müharibədə birdən-birə otuz min nəfəri məhv etdi. Tağqarxuni gəlib müdrikləri və böyükləri qılıncıyla öldürdü. Məmun yeddi il yunan torpağında qaldı (Roma torpağı) və alınmaz Lulva qalasını aldı və Mesopotamiyaya qayıtdı …»

Bu parçada, açıq şəkildə yarışa (Eniş deməkdir) İranlı Babək Xorramdinin adı çəkilir. Bu mənbənin çıxışını daha çox bölmək yerinə düşər. Bu mənbə ildə 1919 Miladi fransız dilinə də tərcümə olunub, Ostad Nəfisi isə onun hissələrini Fransadan fars dilinə tərcümə edib.. Bu mənbənin fransız orijinalının spesifikasiyası aşağıdakı kimidir:

Ermənistanda ərəb hakimiyyəti, Vardanın Universal Tarixindən çıxarış, erməni dilindən tərcümə edilmiş və şərh edilmişdir , J. Muyldermans, Leuven və Paris, 1927.

در كتاب ياد شده، قطعه‌ي ارمني مذكور چنين ترجمه شده است (səh 119):

“En ces jours-lá, un homme de la race PERSE, nomm é Bab, sortant de Baltat, faiser passer par le fil de l’épée beaucoup de la race d’Ismayēl tandis qu’il..”

Erməni dilində fars dili çoxdan indiki kimi “Parseik” adlanır ki, bu da adı çəkilən mənbənin fransızca tərcüməsində PERSE kimi tərcümə olunur, farsca isə Nəfisi həmin iran dilini seçmişdir..

Bu eyni vaxtda erməni mənbəsinin hesabatı Parsik əsasında açıq və aydın sənəddir (Ermənicə fars sözünün Pəhləvi tələffüzü olan Parsi deməkdir) O, Babək Xürrəmdin nəslindəndir.

Ksenofobların bu iki açıq-aşkar sənədə qarşı deyəcəkləri heç nə yoxdur və əllərində Azərbaycan dilinin Babəkin dövründə və ya ondan sonra türk dili olduğunu göstərən ən kiçik dəlil belə yoxdur.. hətta qədər 800 سال پيش نيز نمونه و اثري از اين زبان در آذربايجان وجود نداشته است.

Amma maraqlıdır ki, Babəkin düşmənləri çox vaxt türk xəlifəsinin muzdluları olub: Axonas, İtak, Boqa və s… Xəlifə Mötəsim özü də Türkzad idi (Yəni anası türk idi). Təbii ki, Babəki həbs edən general Afşin Orta Asiyadan idi( Və onun mənşəyi ya soğdlu, ya da qeyri-iranlı idi. Bu baxımdan daha çox araşdırmaya ehtiyac var, lakin bu müəllifə görə onun məmləkəti Əsroşənə o dövrdə, hicri III əsrdə tərk edilməmişdi ki, o bölgənin valisi də tərk edilmək istəyir.. Mən hələ bu məsələ ilə bağlı mövqe ola bilməz.).

Nə isə, bir də görürsən ki, ksenofobların cəhaləti nə qədər çatmışdır ki, Babək iranlı/farsca adlandırılan bu qədər aydın sənədlərə baxmayaraq, onlar Babəkin türk olduğunu düşünürlər və türk dilinə yiyələnmək üçün mübarizə aparırlar.! Babəkin düşmənləri türk muzdluları ikən türk dili yüz illər sonra Orta Asiya sarı dərili mühacir və işğalçılar tərəfindən Azərbaycanda yayılarkən.. Ən qədim türk əsərləri də Monqolustana, sonra isə uyğur-manuic dilinə aiddir. Aydındır ki, bu əsl türklərlə onların türkdilli soydaşları arasında heç bir oxşarlıq yoxdur, daha çox azəri əsilli iranlılar..

2. Babək dövrünün coğrafi adları:

İbn Xurdazba “Əl-məsəlk və əl-mələk” kitabında yaşayış məntəqələrinin Ərdəbildən Şəhr əl-Baza qədər olan məsafəsini təsvir edir. (Babəkin yeri) Bu məlum olub: Ərdəbildən Xaşa qədər (Sülh və sakitliklə birlikdə) Oradan Bərzəndə səkkiz fərsəng və altı fərsəng (Ərdəbildən sonra Bərzəndə on dörd mil idi)Bərzənd viran qaldı və Afşin onu Bərzəndən tutmuş Sədrəsəbə qədər məskunlaşdırdı, orada Afşinin ilk xəndəyi iki fərsəng idi. (Ərdəbildən sonra Sədrasepə on altı mədəniyyət var idi)Oradan Afşinin ikinci xəndəyi olan Zəhrkaşa iki fərsəng (Ərdəbildən on səkkiz fərsəng uzaqdadır)Oradan Afşinin üçüncü arxı olan Doval çayına qədər iki fərsəng (Ərdəbildən sonra Doval çayına iyirmi mil idi) Və oradan Babək şəhərinə bir fərsəng. Bu təyinatdan Ərdəbildən Babəkin yaşadığı Baza qədər iyirmi bir mədəniyyət idi.. (Səid Nəfisi, Babək Delavər Azərbaycan, səh 33-32)

Bu təsvirdə qeyd olunan bütün bu coğrafi adlar farscadır: Ərdəbil, Sədrasep, Dovalrud, Bəz, Bərzənd, Xaş və s…
Hicri III əsrin coğrafiyaşünası İbn Xərdadabeh Azərbaycan şəhərlərini belə sadalayır.: "Marağa, Miyanc, Ərdəbil, Vartan, Siser, Bərzeh, Səbrxast, Təbriz, Mərənd, Xoi, Kolsera, Moqan, Bərzənd, Canzeh, Şəhr Pərviz, Cabarvan, Urmiya, Səlmas, Şiz, Bəcrvan" (Yollar və Krallıqlar, səh. 119-120; Onlar alçaldıcıdırlar: İbn Fəqih, Muxtasarul-Buldan, səh.128; İbn Həvqəl, Yerin surəti, səh.100-81)

Onların əksəriyyəti iranlı, bəziləri isə asur və ermənidir. Babək yenə fars adı olan Bilalabad adlı şəhərdə doğulub. Babəkin atasının adını tapın (Epik ad) Anasının adının Mahro olduğunu qeyd ediblər. Babəkin müəlliminin adı Cavaidanpur Şəhrakdır. Görürsünüz ki, bu adların heç biri türkcə deyil. Açığı, əgər Azərbaycan o dövrdə türk yurdu olsaydı və türkdilli insanlar olsaydı, onun coğrafi adları və xalqının adları Türkmənistan kimi tamamilə türk olmalı idi, gördüyümüz belə deyil, bu da başqa bir incəlikdir. İran dilinin və xalqın soyunun.Babək Xorrəmdin də daxil olmaqla Azərbaycanı sübut və aşkara çıxarır..

3. Xürrəmdin üsyanının yayılması və dağılması və Xürrəmdin dini və Babək türklərinin düşmənləri:

Məcamal Fəşihinin müəllifi Xürrəmi Dinanın başlanğıcını 162-ci ildə çıxdığını yazır və deyir.: “Xorram Dinanın İsfahan və Batanyanda gedişinin başlanğıcı onlarla bir oldu və bu tarixdən Talmathe ilinə qədər. (330) Çox adam öldürdülər”.
Xürrəmi dindarlarının işi o qədər yüksəkdir ki, Nizam əl-Mülk siyasət kitabında yazır:

“218-ci il gələndə İsfahan, Pars, Azərbayqan və dağların Xürrəmiləri yenidən getdilər.…». İbn Əsir də “əl-Ləbb fi Təhdib əl-Ənsab” kitabında Nizam əl-Məkkə rəvayətinə dəstək olaraq yazır.: (Ərəb dilindən tərcümə edilmişdir) “218-ci ildə bir çox Cəbəl, Həmədan, İsfahan və Məsbzan əhalisi (Lorestan) Və bundan başqa, Xürami dinini qəbul edib bir yerə toplaşdılar. Həmədanda kazarma tikdilər.. Ona görə də Babəkin üsyanı təkcə Azərbaycanla məhdudlaşmırdı.

İbn Esfəndiyar Təbəristan tarixində deyir: “Maziyar Babək Məzdəki və digər Zimmi Magis edam edildi və müsəlmanlara məscidləri dağıtmağı və İslamın izlərini silməyi əmr etdi”.

Sonra başqa yerdə İbn Esfəndiyar deyir:

"dan (Maziar) Və Afşin, Xeydər bin Kaus və Babək, üçümüz də çoxdan beyət etdik və qərara gəldik ki, hökuməti ərəblərdən saxlayaq, səltənət və torpağı Kasroviyan ailəsinə keçirək. (Nəfisi, səh 57).
برخي مي‌خواهند با استناد به نظام المك بابك خرمدين را مسلمان اسماعيلي معرفي كنند ولي كارشان باطل است زيرا نه تنها بيشينه‌ي مطلق اسناد را ناديده گرفته‌اند٬ بلكه نظام الملك خود مي‌گويد: “Bundan belə məlum olur ki, Məzdək, Xürrəmdini və Batiniyalıların dininin prinsipi eynidir və onlar İslamı qəbul edənə qədər birlik hesab edənə qədər ona əməl edəcəklər”.

Əbul Fərəc bin Əl-Cövzi “Nəqdül-İləm və Uləmə Otblis İblis” kitabında deyir.:

“Xorm və Xürrəm əcnəbi sözlərdir (Farsca deməkdir) درباره چيزي گوارا و پسنديده كه آدمي بدان مي گرايد و مقصود ازين نام چيره شدن آدمي برهمه‌ي لذتها ..و اين نام لقبي براي مزدكيان بود و ايشان اهل اباحت از مجوس بودند.»

ابن حزم مي گويد:

“Xürrəmilər isə Babəkin səhabələridir və Məzdəqiyyə məzhəbinin bir firqəsidirlər”. (= Xormiyalılar Babəkin səhabələridir və o məzhəb məzdəki məzhəblərindəndir.).

Və o, Rəvdətul-Səfada gəldi:

Onun ritualı (= Qapınız) Bu, dini qürurdur (Bəlxi, Məhəmməd bin Xavənd şah; Al Safa uşaq bağçası; Qabas Ziryab tərəfindən dəqiqləşdirmə və xülasə, Tehran : Əmir Kəbir, ikinci nəşr, birinci cild, 1375 , s.463 və Rezaei, Abdul Azim; İranın, Tehranın on min illik tarixi : İqbal, on ikinci nəşr, ikinci cild, 1379 , səh 235 ) Onun əqidəsinin təfərrüatları ilə bağlı dəqiq məlumat olmasa da, dəqiq olan budur ki, Xürrəmi dindarlarının başlarında Məzdək təfəkkürü olub, təmizliyə çox bağlı olub, insanlarla mehriban və mülayim davranıblar. (Əbdül Hüseyn Zərinkub: İslamdan sonra İran tarixi, Əmir Kəbir nəşrləri, 1379, səh 459); Və hər halda, Babəkin üsyanı ( Qırmızı Camqan) ildə qeyri-adi davranışları ilə xalqı bezdirən ərəblərin və onların türk qullarının zülmünə qarşı 201 Hicri başladı və iyirmi ildən çox davam etdi . Uşaq qaçıran, ata-ana israrına, dilənçiliyinə əhəmiyyət verməyən türklər (Hüseyn Əli imtahan verən: Şuobieh Hərəkatı, Bavardaran Nəşrləri, 1368 səh 300), gündüz isə qadınlar zorla bədnam məhəllələrə aparılıb (Eyni, səh 300)

Ətraflı məlumat üçün bu mənbəyə müraciət edin:

http://www.azargoshnasp.net/famous/babak_khorramdin/mazdakiism.pdf

Babəkin türk düşmənləri: Moatasem (Türkzad xəlifəsi, yəni türk anasının olması) və Mötəsim türk generalları: Ad, ad, ad. Bir qrup Babək Xormədinlə Afşini müttəfiq, digər qrup isə ilk gündən düşmən hesab edirdi.. Afşin Orta Asiyadan və Soğd İranlı idi.

4. Azərbaycan dili

در زمان بابك زبان آذربايجان «فهلوي آذري» بوده است يعني گويشي بازمانده از زبان پهلوي ساساني كه در آذربايجان بدان سخن گفته مي‌شده است. اين گويش را در متون مختلف، «پارسي» (Çünki Pəhləvi dili fars dili adlanırdı və bu gün alimlər onu orta fars dili hesab edirlər), "Azəri", "Pəhləvi/Pəhləvi" və "Razi" (Yəni Fahle bölgəsinin dialektlərinin davamlılığını göstərən Reyə aid edilir.) oxudum.

İbn Nədim əl-Fəhrstdə yazır:

فأما الفهلوية فمنسوب إلى فهله اسم يقع على خمسة بلدان وهي أصفهان والري وهمدان وماه نهاوند وأذربيجان وأما الدرية فلغة مدن المدائن وبها كان يتكلم من بباب الملك وهي منسوبة إلى حاضرة الباب والغالب عليها من لغة أهل خراسان والمشرق و اللغة أهل بلخ وأما الفارسية فتكلم بها الموابدة والعلماء وأشباههم وهي لغة أهل فارس وأما الخوزية فبها كان يتكلم الملوك والأشراف في الخلوة ومواضع اللعب واللذة ومع الحاشية وأما السريانية فكان يتكلم بها أهل السواد والمكاتبة في نوع من اللغة بالسرياني فارسي

(= Amma Fəhləvi beş şəhərin adını daşıyan Fəhlə ilə qohumdur: İsfahan, Rey, Həmədan, Mah Nəhavənd və Azərbaycan. Və Mədain şəhərlərinin dilindədir və padşahın əyanları o dildə danışırdılar və saray əhlinə və Xorasan və Şərq əhlinin dili və Bəlx əhlinin dilinə nisbət verilir. həmin dildən üstündür.. Amma fars dili onlar kimi dini liderlərin və alimlərin danışdığı bir sözdür və fars xalqının dilidir.. Lakin xozi padşahların və zadəganların öz əyanları və ətrafı ilə təklikdə və ləzzətdə söhbət etmək üçün istifadə etdiyi dildir.. اما سرياني آن است كه مردم سواد بدان سخن رانند).

مسعودي در التنبيه و الاشراف مي‌نويسد:

فالفرس أمة حد بلادها الجبال من الماهات وغيرها وآذربيجان إلى ما يلي بلاد أرمينية وأران والبيلقان إلى دربند وهو الباب والأبواب والري وطبرستن والمسقط والشابران وجرجان وابرشهر، وهي نيسابور، وهراة ومرو وغير ذلك من بلاد خراسان وسجستان وكرمان وفارس والأهواز، وما اتصل بذلك من أرض الأعاجم في هذا الوقت وكل هذه البلاد كانت مملكة واحدة ملكها ملك واحد ولسانها واحد، إلا أنهم كانوا يتباينون في شيء يسير من اللغات وذلك أن اللغة إنما تكون واحدة بأن تكون حروفها التي تكتب واحدة وتأليف حروفها تأليف واحد، وإن اختلفت بعد ذلك في سائر الأشياء الأخر كالفهلوية والدرية والآذرية وغيرها من لغات الفرس.

(= پارسيان قومي بودند كه قلم‌روشان ديار جبال بود از ماهات و غيره و آذربايجان تا مجاور ارمنيه و اران و بيلقان تا دربند كه باب و ابواب است و ري و طبرستان و مسقط و شابران و گرگان و ابرشهر كه نيشابور است و هرات و مرو و ديگر ولايت‌هاي خراسان و سيستان و كرمان و فارس و اهواز با ديگر سرزمين عجمان كه در وقت حاضر به اين ولايت‌ها پيوسته است، همه‌ي اين ولايت‌ها يك مملكت بود، پادشاه‌اش يكي بود و زبان‌اش يكي بود، فقط در بعضي كلمات تفاوت داشتند، زيرا وقتي حروفي كه زبان را بدان مي‌نويسند يكي باشد، زبان يكي است وگر چه در چيزهاي ديگر تفاوت داشته باشد، چون پهلوي و دري و آذري و ديگر زبان‌هاي پارسي).

هر اين دو سند ارزشمند به ايراني بودن زبان مردم آذربايجان تصريح مي‌كنند و به صراحت آنان را جزو ايرانيان (Farslar) مي‌دانند.

5. نام بابك و تحريف آن بدست بيگانگان:

جالب آن كه بيگانه‌پرستان پان‌تركيست حتا ايراني بودن نام بابك را نيز برنتافته و آن را تبديل به «باي‌بك» كرده‌اند. Hal-hazırda heç bir mətndə belə bir ad görünməmişdir, ikincisi, “Bəy” və “Bək” hər ikisi eyni kökdəndir və indiyə qədər mürəkkəb adın ardıcıl iki sözdən düzəldiyi görünməmişdir. sinonim sözlər.. از سوي ديگر، واژگان «باي» و «بايرام» و «بك» همگي ريشه‌ي سغدي-ايراني (Şərqi İran dilləri qrupundan deməkdir) Altay dillərinə daxil olublar. Babək adı açıq-aydın iranlıdır və bu həm də Sasanilər sülaləsinin banisinin adıdır.. Bu ad Gülistan Sədidə, Veysdə və Ramində və Şahnamədə var (5۰) Dəfələrlə olub, amma türk mətnlərində belə bir ad heç vaxt görülməyib və rast gəlinməyib.

“Babək” adı ata deməkdir: (qapı “پدر” + K “Uhabib şəkilçisi”)

Oğlan dedi: “Ey Babək Namjoy

Problemim var, deyin

(Sədi parkı)

Dünyada hər ikisi sevgi axtarır
Parsi Bob Dan və Tazi Ab.
(Qlobal mədəniyyət(

Bir də ondan soruş, Əfrasiyab
İrandan və şəhərdən və Mam və Babdan
(Firdovsi)

Nə eşidirsən?
Yazdan Niki dəhşətli xatırlayır
(Firdovsi)

Bob və anası onu apardılar
Bob və anası ölənə qədər
(Nasir Xosrov(

Sərxoşdan daha ədalətli döyüş
Külək həmişə gəncdir
Xeyr, hikmətdən daha bədii
Yatağa və bədada və kişiliyə
Mənim adım Babək idi
Heşivar, Danadel və Şadkam
(Firdovsi(

Bəlami kitabında Ərdəşir Sasani də bu şəkildə qeyd edir :«اردشير بن پاپك» و طبري هم: «اردشير بن بابك».

«بابك» هنوز در لهجه‌ي خراساني همان معني پدر را مي‌دهد و «باوك» نيز در گويش‌هاي ايراني ديگر(مانند فيلي) همين معني را مي‌دهد.

Babəkin valideynləri və müəlliminin adı:

Əldə olan mənbələrdə Babəkin atasının adı Mərdəsdir (Kral məktubu) Mədain əhli də (Sasanilərin keçmiş paytaxtı) Anasının adı “Mahro”, müəlliminin isə hamısı iranlı olan “Cavidanpur Şəhrak” olduğu məlumdur..

6. Ksenofobların və İranın düşmənlərinin Babəkin iranlı olduğunu etiraf etməsi.

Alim və tədqiqatçıların nəzərində pantürkist ksenofob yazarların fikir və əsərləri dəyərsiz və etibarlı olsa da, nəzəriyyələri tamamilə saxtakarlığa, təhrifə, yalana və hiyləyə əsaslansa da, yalanları cahillərin nəzərində önəmli olduğu üçün Ksenofob yazıçılar, Babəkin iranlı olduğunu öz etiraflarını göstərmək üçün burada onların bəzi yazılarından sitat gətirməliyik.:

Cavad yaradıldı:

“Oğuza {İki türkmən} Kiçik Asiya türklərinin, Azərbaycan, İraq və türkmənlərin əcdadları türk tayfalarındandır və İslam dinini qəbul etməzdən əvvəl Türküstanın şimalında yaşayıblar..

Yeni Uğuzlar Türkiyə, Azərbaycan və Kərəmnənin türkdillilərinin əcdadlarıdır və XIII əsrdən etibarən, yəni qərbə köçüb başqa türklərlə qarışdıqdan sonra. (Qobçaq, uyğur) و مغولها و اهالي محلي٬ لهجه‌هاي تركي آناطولي و آذربايجاني و تركمني را به وجود آوردند (صفحه‌ي ۱۰۱-۱۰۲). Eramızın 10-cu əsrindən etibarən Sıhun bölgəsinin oğuzları islam dinini qəbul etmiş, XI əsrdən isə İran və Kiçik Asiyaya yayılmış və müsəlmanlar tərəfindən türkmən adlandırıldıqları üçün iki əsrdən sonra türk və türkmən adı oğuzların yerini almışdır.. در ساله ۱۰۳۵ ميلادي٬ قسمتي از اوغوزها به خراسان آمدند و بعد از جنگ و جدال بالاخره خراسان را از غزنويان گرفتند و دولت سلاجقه را تشكيل دادند (səh 81)

Deməli, bu pantürkist yazıçının etirafına görə, eramızın XI əsrinə qədər heç bir türk İrana ayaq basmamışdır və buna görə də Azərbaycanın yaradılışın əvvəlindən türkdilli olması mümkün deyil. (!)، بل كه ترك‌ها چندين سده پس از اسلام توانستند به آذربايجان رخنه كنند.

«در گسترش اين مدنيت(اسلام) و فرهنگ عظيم الهي اقوام و قبايل تركزبان بي شك خدمات بي شائبه و صادقانه و افتخار آميزي دارند. Türklər İslamı öz vicdanlarına ən uyğun din və ayin olaraq görüb, İslamı müdafiə etmək və əsrlər boyu yaymaq məsuliyyətini öz üzərinə götürüblər.. Müsəlman türklərin bütün qürurlu tarixi, şübhəsiz ki, İslama qarşı üsyan və müqavimətdən azaddır.. Bu xalq arasında Roşan Mian, Mah Fərid, Əl-Məqnə, Xurmiyyə, Zəvariyyə və s. qiyamlara bənzər üsyanlar yoxdur. (Məmmədzadə dost)

Bu pantürk yazıçısı da rəhbəri Babək olan Xormiyanı türk hesab etmirdi..

Xəlifə Türkzad və Türkpərvər Mötəsəm tərəfindən Babəkin öldürülməsi:

Bundan sonra sıfır ildə 223 Hicri, Mötəsim, Dezhximə Babəkin iki əlini və ayağını kəsməyi və sonra başını kəsməyi əmr etdi. ( Nəhdət Şuubiyyə, səh 302 və İranın on min illik tarixi, II cild, səh 241) Babək salnamələrinə görə, siyasətin həyata keçirilməsi və bədən üzvlərinin kəsilməsi zamanı böyük səbr göstərərək öz qanı ilə üzünü qızardırıb Mötəsimə deyir. : Özümü qana qızartdım ki, bədənimdən qan çıxanda qorxudan üzü saralıb deməsinlər. ( İranın 10 min illik tarixi, II cild, səh 241 və Şubih hərəkatı, səh 302) Və beləliklə, Babək öldüyü zaman yorucu işgəncələrə son dərəcə cəsarətlə dözdü və acizlik əlaməti olan heç bir söz demədi və xeyirxah əməli və sözü ilə adını və İranını tarixə əbədi və qürurlu etdi. . چند تاريخ نويس كهن، واپسين سخن بابك خرمدين را بر سر دار «آساني» و «آسانيا» و «زهي آساني» و مانند آن گزارش داده‌اند (جوامع الحكايات و لوامع الروايات)Bu məqam onun ideallarına son nəfəsinə qədər bağlılığını göstərir və farsca danışmasına da dəlalət edir..

—

Nəticə:

Babək Xorrəmdin iranlı idi və onun düşmənlərinin çoxu xəlifənin muzdlu türkmənləri idi. (Yəni, Moatasem Türkzad) Onlar idilər. Amma bu dünya həmişə ziddiyyətlər və sürprizlərlə doludur, bir vaxtlar Babəklə düşmən və müxalif olan türklər indi (Separatçı məqsədlər istiqamətində) Babəkin ad gününü qeyd edir, ona qəhrəman deyirlər. Onların bu davranışı belədir ki, israillilər gələcəkdə Yasir Ərəfatın doğum gününü qeyd edəcək və onu ortodoks yəhudi dininə mənsub əsl israilli hesab edəcəklər.!