قوم “کرد” و مفهوم واژه‌ی کرد

پیوند به مقاله ی اصلی  مفهوم واژه‌ی کرد و قوم “کرد”

نگارنده با پژوهش‌های گسترده روی این موضوع(و متون تاریخی و قول محققان برجسته) بر این باور است که نام کرد تنها و تنها در معنی اصلی آن  یک  معنی اجتماعی داشته است و برای ایرانی‌زبانان که یک نوع شیوه‌ی زندگی خاصی داشتند.  هرچند چند  منبع کهن حتی اقوام غیرایرانی(مانند عرب) را نیز “کرد” دانسته‌اند.

خوانندگان می توانند به ادبیات کلاسیک فارسی نیز رجوع کرد. شاعران و نویسندگان پارسی گوی در قرن های اول اسلام واژهء کُرد را به معنای چوپان و شبان به کار برده اند.

رودکی گوید:

از بخت و کیان خود بگذشتم و پَردَختم / چون کُرد بماندستم تنها من و این باهو (باهو به معنای چوبدستی شبانان).

در اسرار التوحید نیز آمده است: کُرد بود و گوسفند دار. در گویش طبری امروز هنوز واژهء کُرد به همین معنا به کار می رود. عرب های سورستان (عراق و سوریه امروز) کُرد نامیده می شدند.

واژهٔ کرد در دوران تاریخی پس از حمله اعراب به ایران به معنای رمه گردانان و کوچ‌نشینان فلات ایران بزرگ به کار رفته است و هرگز معنی زبانی خاص یا قوم خاص یا فرهنگی خاص را نمی‌دهد.  چنانکه امروز هم این واژه هنوز معنی زبانی خاص یا گروهی خاص را نمی‌دهد و در واقع زبان‌هایی وجود دارند که نامشان کردی است.  برای نمونه زبانهای سورانی و کرمانجی نه یک گویش از هم بلکه دو زبان متفاوت در حد تفاوت انگلیسی و آلمانی شناخته می‌شوند.

در این راستا به چند سند محکم نگاه می‌کنیم.

حمزه اصفهانی مینویسد : « کانت الفرس تسمی الدیلم الاکراد طبرستان کما کانت تسمی العرب اکراد سورستان » (تاریخ سنی ملوک الارض)

یعنی پارسیان (ایرانیان)،  دیلمیان (یکی از گروه‌های مهم ایرانی‌زبان) را کردهای طبرستان میدانستند – چنانکه اعراب را کردهای سورستان.

در لغتنامه دهخدا نیز آمده است:

توسعاً بمناسبت چادرنشینی این طایفه بطور مطلق بر چادرنشینان اطلاق می شود. بدوی . بقول حمزه اصفهانی ایرانیان قدیم (فرس ) دیلمیان را اکراد طبرستان مینامیدند و اعراب را کردان سورستان میخواندند. (فرهنگ فارسی معین):

از رخت و کیای خویش من رفتم و پردختم
چون کرد بماندستم تنها من و این باهو.

رودکی .

بینیت همی بینم چون خانه کردان
آراسته همواره به شیراز و به رُخبین .

عماره .

در بیابان بدید قومی کرد
کرده از موی هر یکی کولا.

بارانی (از حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی)

چو سیلاب خواب آمد و هر دو برد
چه بر تخت سلطان چه بر دشت کرد.

سعدی .

بخارا خوشتر از لوکر خداوندا همی دانی
ولیکن کرد نشکیبد ازین دوغ بیابانی .

غزالی لوکری .

پروفسور مینورسکی می‌نویسد:

V. Minorsky, Encyclopedia of Islam: “We thus find that about the period of the Arab conquest a single ethnic term Kurd (plur. Akrād ) was beginning to be applied to an amalgamation of Iranian or iranicised tribes., “Kurds” in Encyclopaedia of Islam”. Edited by: P. Bearman , Th. Bianquis , C.E. Bosworth , E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 2007. Brill Online. accessed 2007.

ترجمه:

در زمان اعراب، لغت قومی کرد برای تیره‌های قبایل گوناگون ایرانی‌تبار و ایرانی‌شده بکار میرفت.

دکتر پرویز خانلری می‌نویسد:

نام کردی عاده به زبان مردمی اطلاق میشود که در سرزمین کوهستانی واقع در مغرب فلات ایران زندگی میکنند. قسمتی از این ناحیه اکنون جزء کشور ایران است و قسمتی در کشور ترکیه و قسمتی دیگر از جمله کشور عراق شمرده میشود. در خارج از این منطقه نیز اقلیتهای کرد وجود دارند که از آن جمله گروهی در شمال خراسان و گروههایی در جمهوریهای ارمنستان ، گرجستان و آذربایجان و عده­ی کمی نیز در ترکمنستان به این گویشها سخن میگویند. در سوریه نیز یک اقلیت کرد زبان از چند قرن پیش به وجود آمده است.
زبان یا گویش کردی همهی این نواحی یکسان نیست. حتی تردید است در این کلمه « کرد » به قوم واحدی که دارای مختصات نژادی یا ایلی با گویش معینی باشند اطلاق شده باشد. در بسیاری از منابع تاریخی که به زبان عربی در قرنهای نخستین اسلام تألیف یافته ، این کلمه را معادل کلمه « شبان » و « چوپان » بکار بردهاند.
ابن حوقل کوچ (قفص) کرمان را « صنف من الاکراد » میداند و حال آنکه مقدسی (احسن التقاسیم) زبان ایشان را شبیه زبان مردم سند شمرده است.
یاقوت حموی مردمان ساسون را « الاکراد السناسنه » میخواند (معجم البلدان)
حمزه اصفهانی مینویسد : « کانت الفرس تسمی الدیلم الاکراد طبرستان کما کانت تسمی العرب اکراد سورستان » (تاریخ سنی ملوک الارض)
در کارنامه‌ی اردشیر بابکان (پاپکان) هم کردان به معنی شبانان آمده است ، نه نام و نژاد یا قبیله. در گویش طبری امروز نیز کلمه‌ی کرد به معنی چوپان و شبان است. (واژه نامه طبری، صادق کیا، ص ۱۶۶)

زبانها و گویش‌های ایران. منبع: کتاب تاریخ زبان فارسی نویسنده: دکتر پرویز ناتل خانلری

محققان امروزی غربی نیز این نظر را دارند.

دکتر مارتین وان بروینسن، پژوهشگر آلمانی و کردشناس معروف می‌نویسد:

Martin van Bruinessen, “The ethnic identity of the Kurds”, in: Ethnic groups in the Republic of Turkey, compiled and edited by Peter Alford Andrews with Rüdiger Benninghaus [=Beihefte zum Tübinger Atlas des Vorderen Orients, Reihe B, Nr.60].

Wiesbaden: Dr. Ludwich Reichert, 1989, pp. 613-21. excerpt: “The ethnic label “Kurd” is first encountered in Arabic sources from the first centuries of the Islamic era; it seemed to refer to a specific variety of pastoral nomadism, and possibly to a set of political units, rather than to a linguistic group: once or twice, “Arabic Kurds” are mentioned. By the 10th century, the term appears to denote nomadic and/or transhumant groups speaking an Iranian language and mainly inhabiting the mountainous areas to the South of Lake Van and Lake Urmia, with some offshoots in the Caucasus…If there was a Kurdish speaking subjected peasantry at that time, the term was not yet used to include them.”

ترجمه:

نام قومی “کرد” که در منابع  قرن اول اسلام دیده میشود  بر یک پدیده رمه‌گرایی و شاید واحدهای سیاسی نامیده میشد و نه یک گروه زبانی.  چندین بار حتی “کردهای عرب” در منابع نامبرده شدند.  اما در پایان قرن دهم میلادی، این نام برای گروه‌های متعدد رمه‌گران و کوچ‌گران ایرانی‌زبان بکار میرفته است که از دریاچه وان تا دریاچه ارومیه و مناطقی از قفقاز زندگی میکردند..  اگر در آن زمان روستا‌نشینی بودند که به زبان‌های کردی امروز تکلم می‌کردند، هنوز نام “کرد” در آن زمان شامل آنها نمی‌شد.

پروفسور ولادمیر ایوانف نیز می‌گوید:

Wladimir Iwanov:”The term Kurd in the middle ages was applied to all nomads of Iranian origin”.(Wladimir Ivanon, “The Gabrdi dialect spoken by the Zoroastrians of Persia”, Published by G. Bardim 1940. pg 42(

ترجمه: نام کرد در قرن‌های میانه (کم و بیش از قرن پنجم میلادی تا شانزدهم میلادی) نامی بود که بر همه‌ی رمه‌گران و کوچ‌گران ایرانی نامگزاری می‌شد.

پروفسور دایوید مکنزی که تز خود را روی زبان‌های کردی نوشته است میگیود:

David Mackenzie: “If we take a leap forward to the Arab conquest we find that the name Kurd has taken a new meaning becoming practically synonmous with ‘nomad’, if nothing more pejorative” D.N. Mackenzie, “The Origin of Kurdish”, Transactions of Philological Society, 1961, pp 68-86

ترجمه:  اگر به حدود دوران گسترش امپراتوری اعراب نگاه کنیم، خواهیم یافت که عنوان کرد با رمه‌گر و کوچ‌گر دارای یک معنی است.

پروفسور ریچارد فرای، ایران‌شناس نامی:

Richard Frye,”The Golden age of Persia”, Phoneix Press, 1975. Second Impression December 2003. pp 111: “Tribes always have been a feature of Persian history, but the sources are extremly scant in reference to them since they did not ‘make’ history. The general designation ‘Kurd’ is found in many Arabic sources, as well as in Pahlavi book on the deeds of Ardashir the first Sassanian ruler, for all nomads no matter whether they were linguistically connected to the Kurds of today or not.

The population of Luristan, for example, was considered to be Kurdish, as were tribes in Kuhistan and Baluchis in Kirman”

ترجمه:

قبایل همیشه بخشی از تاریخ ایران بودند هرچند منابع در مورد آنها کم است زیرا  آنها خود تاریخساز نبودند.  عنوان فراگیر و عامیانه “کرد” که در بسیاری از کتاب‌های عربی و حتی پهلوی (کارنامک اردشیر پاپکان) دیده میشود نامی بود که فراگیرنده‌ی همه‌ی کوچ‌گران و چادرنشنیان میبود حتی اگر با مردمانی که امروز نام “کرد” دارند از پیوند زبانی نبودند.  برای نمونه، برخی از منابع مردمان لرستان را کرد نامیدند و همچنین قبایل کوهستان و حتی بلوچان کرمان.

بنابراین واژه‌ی “کرد” در متون پارسی تنها به معنی چادرنشینان و رمه‌گران بوده است و زبان یا قوم خاصی را منظور نبوده است.  بلکه یک نوع شیوه‌ی زندگی بوده است.

برای همین در کارنامک اردشیر پاپکان (که شاهنامه نیز از آن استفاده کرده است)، دکتر آساطوریان میگوید:

The earliest occurrence of this term in written sources is attested in

the form of kurt (kwrt-) in the Middle Persian treatise (Karnamak Artax-shir Pabakan), compiled presumably in the second half of the 6th century A.D. It occurs four times in the text (Kn. I, 6; VIII, 1; IX 1, 2) in plural form, kurtan, twice in conjunction with shah “chieftain, ruler” (kurtan

shah), once with shupanan “shepherds” (kurtan shupanan), and only once in a bare form, without a supplement.   It is clear that kurt in all the contexts has a distinct social sense, “nomad, tent-dweller”.  It could equally be an attribute for any Iranian ethnic group having similar characteristics. To look for a particular ethnic sense here would be a futile exercise.

برای شرح کامل در این موضوع مقاله زیر معرفی میشود:

http://www.azargoshnasp.net/Pasokhbehanirani/prolegomena-to-study-kurds.pdf

G. Asatrian, Prolegomena to the Study of the Kurds, Iran and the Caucasus, Vol.13, pp.1-58, 2009

در مقاله‌ی بالا نشان داده میشود که زبانهای مادی با زبانهایی که امروز کردی شناخته میشوند فرق دارد و بیشتر زبانهای مادی نزدیک به تاتی آذربایجان و زبانهای مرکزی اصفهان هستند.

بنابراین از لحاظ تاریخی نمیتوان کرد را بجز ایرانی‌زبان معرفی کرد.  امروز هم زبانهایی مانند کلهری/زازایی/هورامی با سایر زبان‌های ایرانی مانند (لری و دری و گیلکی)  بیشتر قرابت دارند تا با سورانی/کرمانجی.  تفاوت سورانی و کرمانجی نیز همانقدر است که تفاوت گیلکی و کلهری.  بنابراین به اندیشه‌ی ما مردمانی که به نام کرد شناخته میشوند به معنی ایرانی‌زبانان تنها معنی میدهند و بنابراین ایرانی هستند و شاخه‌ای از قوم ایرانی.

بنابراین، آنچه امروز مردم کرد شناخته میشود تنها و تنها به معنی ایرانی‌زبانان و ایرانی درست است و ایجاد شکاف بین این مردمان و سایر ایرانی‌زبان تنها به نفع کسانی هست که میخواهند تمدن بزرگ ایرانی را شاخه‌شاخه کنند و از بین ببرند.  همچنین با تعریف نادرست و شاخه‌شاخه کردن قوم ایرانی به چند گروه متخاصم تنها و تنها گروه‌های اعراب و ترکان منطقه از آن بهره میبرند.

۶ پاسخ به قوم “کرد” و مفهوم واژه‌ی کرد

  • alibaba می‌گه:

    در نآمه ء اردشیر پاپکان آمده، (چوپانان کورد ) ، این بدین معنی است که کورد یعنی چوپان؟
    این را دید و آنالیز علمی مینامید؟ اگر علم در ایران اینست که جدن جای شرمساری است. چه نتیجه گیری بند تنبانیی!
    پس اگر گفتیم ایرانیان ریشو، یعنی همه ء ایرانیان ریشو هستند، یا اگر گفتیم ایتالیا های مکانیک، پس همه ء ایتالیایی مکانیک هستند ( الزامن). متن نآمه ء اردشیر پاپکان بوضوح قابل فهم است، و هرگز معنی آن این نیست که کورد معنی چوپان داده باشد، هر چند که اگر معنی چوپان هم بدهد چیزی را عوض نمیکند.
    فردیناند هنربیشلر محقق و شرقشناس اتریشی ریشه ء واژه ء کورد را در فرهنگ میآنرودان میجوید و به سومر برمیگردد.
    این واژه از سومری وارد زبان های باستانی دیگر میآنرودان نیز شده است و کما بیش باهمان معنی اولیه ( ساکنین کوهستان) که منظور ساکنین کوهستنان خاصی ( زاگریس و توروس ) بوده. یعنی به اقوام ساکن آنجا اطلاق میشده.
    اما اگر حتی شما آقایان و خانم های شونیست و فاشیست، کورد را (چوپان)معنی کنید، باز هم چیزی عوض نمیشود، بالاخره نام هر ملتی از یک جایی آمده، و ریشه ء ای داشته. که نباید الزامن با معنای کاربردی امروزی یکی باشد.
    وگرنه گرجی به زبان یونانی یعنی کشاورز، آیا این دلیل میشود که گرجی ها ملت نباشند، چون نامشان معنی کشاورز میدهد؟ دویچ ( آلمانی ) یعنی “مردم”. منظور مردم عادی ( غیر از اشراف ) بوده، پس آلمانی امروز یک ملت نیست، چون نامش معنی طبقه ء اجتماعی میداده؟
    فرانسه از فرانک میآید که قومی آلمانی تبار بودند، پس فراسوی از خود هویتی ندارند، چون نامشان آلمانیست؟ آیسلندی ها ملت نیستند چون نامشان معنی ( یخ ) میدهد؟
    درضمن فرمودید فرق کلهوری با سورانی مثل گیلکی و سورانی است که درین مورد زیرکانه منبعی نام نبردید. جالب است که در ایران اینهمه تاریخ دان و زبانشناس هست. باژم مملکت در فقر فرهنگی است ( شونیستم بهتر نشانه ء فقر فرهنگی است). اینرا توی گوش کرتان بکنید، کورد کورد است، چیز دیگری هم نیست و نمیخواهد باشد، با این سفسطه بازی های مثلن علمی بچیزی دست نمیرسید، جز آزرده خاطر کردن دیگران از خودتان.

    • admin می‌گه:

      درود دوست گرامی
      نویسنده ی این مطلب خود کرد است و علاوه بر زبانهای اروپایی به زبانهای کردی هم تسلط دارد علاوه بر این در این پایگاه هیچگاه کسی قصد توهین به اقوام ایرانی از جمله کردها را ندارد و هر آنچه هم که در مقاله ی ایشان آمده با ذکر مرجع بوده شما منطقا می توانید به گفته ی مینورسکی, فرای یا مکنزی ایراد بگیرد که هر سه نظرشان در این مورد بر ادعای شما ارجحیت دارد.

      در مورد زبان سومری و ارتباط آن با دیگر زبانها مقاله ای در همین پایگاه موجود است
      azargoshnasp.net/Pasokhbehanirani/qowmehirani.htm
      و به طور خلاصه زبان سومری با هیچ زبانی که امروز می شناسیم خویشاوندی ندارد. به لحاظ قدیمی بودن، نسبت سومریها به مادها و پارسها در زمان امپراطوری ماد به مراتب بیش از قدمت این اقوام به دوران ما است. یعنی سومریها مردمان باستانی دنیای باستان بودند بسیار باستانی تر از پارسها و مادهای قدیم و هیچ دلیل منطقی وجود ندارد قوم ایرانی تباری که چند هزار سال بعد «کرد» خوانده شده نام خودش را بر طبق گفته ی شما از سومریها گرفته باشد مگر به دلیل سیاسی و تحریف تاریخ و هویت قومی این به همان اندازه ی مهملات پان ترکیستها جعلی است و دانستنش هم دشوار نیست.

      مع هذا این پایگاه محل انتشار مطالب قومگرایان نیست محل انتشار مطالب ما است! ما پیشتر بخش کامنتها را آزاد گذاشتیم و تجزیه طلبان سایت را از روال طبیعی خارج کردند و بنابر این نظرات تا تایید آی پی ثبت نمی شوند و اگر توهین آمیز و تکراری باشند به نحوی که پیشتر در آن مورد توضیح ارایه شده بود، اصلا ثبت نمی شوند. شما اگر مخالفتی به این نوشته دارید می توانید در بلاگ یا وبسایت خودتان و نه با این شیوه بلکه با ذکر مرجع ادعایتان و در پاسخ به مقاله و در بی اعتباری مراجع ما بنویسید و لینک مطلبتان را برای ما بفرستید. در این زمینه پان عربیستها و پان ترکیستها هم خوشحال می شوند برای انتشار مطالبتان یاری کنند علی رغم اینکه این گروهها از هیچگونه توهین و تحقیر به ایرانیان و از جمله کردها باز نمی ایستند اما برای تجزیه ایران و تجریف تاریخ از همنشینی با شما هم ابایی ندارند این را البته آن کردهایی که با پان ترکیستها در کنفرانس ملل تصویر یادگاری برمی دارند بهتر می دانند!

  • alibaba می‌گه:

    پاک کردن کمنت ها معنی اش تصدیق این ادعاست که شما همه دیکتاتور و فاشیست هستید.

  • alibaba می‌گه:

    The ultimate etymology of the name is unclear.[16] Reynolds believes that the term Kurd is most likely related to the ancient term Qardu. The common root of Kurd and Qardu is first mentioned in a Sumerian tablet from the third millennium B.C. as the “land of Kar-da.” Qardu is etymologically related to the Assyrian term Urartu corresponding to Ararat.[17] According to Asatrian, the most reasonable explanation of this ethnonym is its possible connections with the Cyrtii (Cyrtaei)[18]

  • alibaba می‌گه:

    کی گفته که سومری با زبانی ارتباط دارد؟ عرض شد، کلمه ء “کورد” بروایت شرق شناس اتریشی هنربیشلر به سومری برمیگردد، شما عمدن “کج”میفهمید یا جدن اینقدر کجفهم تشریف دارید؟ نویسنده کجایی است، تغیری در متن نمیدهد، احمق در همه ملت های دنیا وجود دارد.
    شما که ادعای سواد دارید، باید بدانید که محتوی و اسم ارتباطی “یک به یک” و بستگی پیوسته ندارند. “گرجی” یعنی کشاورز، “دویچ” (آلمانی) یعنی “رعیت” ( برخلاف طبقه ء اشراف )، آیا این بدان معنی است که گرجو ها قوم یا ملت نیستند بلکه طبقه ء اجتماعی کشاورز هستند؟ یا آلمانی ملت نیستند، بلکه طبقه ء اجتماعی هستند؟
    ابرازات این صفحه بطور آشکارا “توهین” است، انکارش هم به فرهنگ انکار برمگردد که آدم هایی مثل شما مثال بارزش هستدید. مک knzi را مثال میزنید که افسر ارتش استعماری بریتانیا در میآن رودان بوده و در خاطراتش از شرکت در قتل عام مردم متاثر است ؟ ( یعنی بدان اقرار میکند ). مینورسکی را هم که نیمه نقل قول کردید، نیمه ء حقیقت یک دروغ است.
    درضمن اگر خیلی به اتیمولوژی نام اقوام و ملت ها علاقه مندید فراموش نکنید که فارس ( پارس ) یعنی “دنده”، “بغل”.
    پس فارس هویت ندارد چون معنی اسمش نشانه ء حتی طبقه ء اجماعی نیست، بلکه یک جهت فیزیکی است؟
    اینکه سومری ها قدیمی تر بودند و در زمان ظهور ماد و پارس مدت ها بود از بین رفته بودند را هر بچه مدرسه ای میداند، حاشیه نروید، در هر حال ناپدید شدن ایشان از صحنه تاریخ به معنی از بین رفتن تمام کلمات زبان آنها نیست. هنربیشلر در کتاب خود “دی کوردن”(کوردها)لیست کاملی از پیشامد این واژه از دوران سومری تا امروز عنوان میکنید، در بین النهرین این واژه ء پیش از ظهور ایرانیان معمول بوده و به هوریان شمال مزوپوتامیا اطلاق میشده، معنی اش هم “چوپان” نبوده.
    این واژه ء بطور پیوسته بکار برده شده، اکد، بابل، آشور، اورارتو، و نهایتن میتانیای های آریایی زبان این کلمه را به ساکنان یک منطقه میگفته اند، سومریان و بابلیان از پادشاهی کاردا سخن میگویند، که همان مینورکی که شما ترجیحن سانسورش کردید از آن نام میبرد.
    اینکه مهم ترین منبعی که این واژه را به “چوپان” مربوط میکند ،کارنامه اردشیر بابکان است که آنهم تفسیرش خنده دارترین ،غیر علمی ترین و مسخره ترین تفسیر است:
    “شاه..به چوپانان کورد پناه میبرد” این جمله ء پایانی یک پاراگراف است. و جناب عالی و ادم های مثل شما که تجاهل را سرگرمی خود قرار داده اند، از این جمله نتیجه گرفته اند که کورد یعنی چوپان. این بر چه منطقی استوار است، الّلّه اعلم.
    یعنی اگر مثلن میگفت ایشان نزد ایرانیان نقاش رفتند، پس کلمه ء ایران، معنی اش نقاش است. به این میگویید علمی؟
    ببینید آقای محترم،
    نام یک ملت یا قومیک مسئله است، ریشه تاریخی او و هویتش مسئله ای دیگر. اما کلن از صفحه ء شما که پر از شونیسم و انکار و دروغ است، و بر پایه ای نه علمی بلکه سیاسی نهاده شده، پیداست که “علم” را تنها برای به کرسی نشاندن اهداف سیاسی تان بکار میگیرید، یعنی سوء استفاده میکنید. از این “علم” ها زیاد در تاریخ دیده ایم.
    همان مک کنزی قاتلی که شما بدان استناد کردید، منکر ارتباط بین کاردا ی باستانی و کورد ( از دید اتیمولوژی ) نیست، حالا شما اگر آنرا مهملات پان تورکیستی مینامید این دیگر به مهملات خود شما بستگی دارد.
    حتی در زبان فارسی دری نیز کلمات سومری پیدا میشود که از طریق ایلامی وارد ایران شده، پس استعمال پیوسته و بدون وقفه ء کلمه ء کورد در میآن رودان نه تنها غیر ممکن نبوده، بلکه گویای حقیقتی بجز “حقیقت؟” من دراوردی شما هاست.
    آنچه مسلم است ، تلاش شما ضد تجزیه ایران است، که تحت شرایطی عادلانه مین نیز باشما همدم هستم. اما این هیچ ارتباطی به ریشه یابی کلمات ندارد. شما چه بخواهید ،چه نخواهید در فلات ایران ، کلماتی هنوز وجود دارند که به دیران پیش از ایرانیان برمیگردند، “کلک” به معنی قایق ریشه ء سومری دارد، نام گیلان، به دوران پیش از زبان های آریای برمیگردد.و هزاران مثال دیگر.
    برای اتحاد و همبستی و یکپارچگی ایران، آیا جدن نیازی به این هست که ریشه ء اسامی ما نیز یکی باشد`؟ یعنی اگر نباشد ،اتحاد و یکپارچگی ایران میرود زیر سوال؟ اگر چنین باشد که خیلی جای تاسف است.
    اینکه پان عرب ها یا پان ترک ها خوشحال میشوند، مشکل من نیست. تمام مردم دنیا حق دارند خوشحال بشوند یا نشوند. این تغیری در نیاز به گفتن حقیقت نمیدهد. درضمن من شخصاً مخالف ایده ء “پان” هستم، چه عربی اش، چه ترکی اش ، و چه ایرانی اش!

    • admin می‌گه:

      به alibaba
      شما علاوه بر اینکه سواد درستی ندارید بسیار هم بی ادب هستید این آخرین کامنتی است که اجازه دادم از شما منتشر شود

      من هیچگاه نگفتم چون نویسنده کرد است پس نوشته اصالت و درستی دارد. شما مطلبی را از من نقل می کنید که از من نیست و سپس بر مبنای چیزی که من نگفتم استدلال می کنید که گفته ی من نادرست است! آنچه من نوشتم این بود که نویسنده خود کرد است و هدف از این نوشته توهین به کردها و هیچکدام از اقوام ایرانی نبوده آنطور که شما پیشتر مدعی شدید! باز هم من نگفتم که چون لغت کرد به معنای چوپان است ، پس کردها ملت نیستند. کردها ملت نیستند به علت اینکه بخشی از یک ملت به نام ملت ایران هستند.
      آنچه که من گفتم و بار دیگر هم تکرار می کنم، ریشه ی سومری ساختن برای واژه ی کرد و مردمی که خود ریشه ی ایرانی دارند احتمالا با اهداف و اغراض سیاسی انجام می شود باز هم نوشته ی من بدین معنا نیست ،مردمی که ریشه ی هند و ایرانی دارند نمی توانند لغتی را از زبان سومری بگیرند اما استدلال شما در سومری بودن واژه ی “کرد” اساسا پایه ی درستی ندارد

      در مورد دیوید مکنزی هم به بیراهه رفتید. اینکه مکنزی قاتل ،افسر بریتانیا ، یا آدم خوب یا بدی بوده! برای من اهمیتی ندارد. مکنزی یکی از شناخته شده ترین زبانشناسان و متخصصین زبانهای ایرانی بود و علی القاعده در این رابطه می تواند مورد استناد قرار گیرد
      iranica.com/articles/mackenzie-david-neil-1
      همینطور هست درباره ی فرای

      مطلبی را که شما از یک معلم پیشین دبیرستان نقل کردید ارزش علمی و آکادمیک ندارد و جدی هم گرفته نمی شود. حتی با در نظر گرفتن اینکه یک شخص یک کتاب درباره ی کردها منتشر کرده باشد یا اتریشی باشد و دکترا هم داشته باشد لزوما در یک زمینه متخصص نیست شما می خواهید شخصی را که در حد معلمی کالج نیست را یک عنوان شرقشناس بدهید و بگذارید کنار یک متخصص طراز اول و بعد استدلال کنید که این نوشته ها فاشیستی است.
      fhe.cc/html/cv_uk.pdf

      در پیرامون تحریف مطلب مینورسکی هم من در کامنت پیشین نوشتم اگر ما چیزی را تحریف کردیم و شما در مورد ریشه ی سومری واژه ی “کرد” مستنداتی دارید، می توانید در یک بلاگ یا سایت دیگر منتشر کنید و فقط لینکش را اینجا بفرستید و من لطف می کنم و اجازه می دهم لینک شما در پایین این مطلب نمایش داده شود؛ اگرچه چنین وظیفه هم ندارم. مطلبی هم که می نویسد باید درباره ی ریشه ی واژه ی کرد یا نادرستی و مخدوش بودن منابع ما باشد و نه اینکه من چقدر به قول شما تجاهل می کنم یا این سایت چه میزان فاشیستی است!